Συνταγές, διαφορετικότητα & μια γυναίκα θρύλος της λογοτεχνίας.
Αν φέτος τα Χριστούγεννα αποφασίσετε να διαβάσετε κάτι ενδιαφέρον, να ξυπνήσετε το παιδί ή τον σεφ που κρύβεται μέσα σας, τα παρακάτω βιβλία αξίζουν σίγουρα την προσοχή σας!
PIECE OF CAKE, Άκης Πετρετζίκης - Εκδόσεις Ψυχογιός
Blisscakes, cloudcakes, sparkcakes, worldcakes. Για μένα όλα είναι κέικ. Και είναι όλα υπέροχα.

Ένα βιβλίο με 120 συναρπαστικές, πρωτότυπες, γλυκιές συνταγές για κέικ, που δε θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο, όποιες κι αν είναι οι αγαπημένες του γεύσεις. Μια έκδοση που συγκεντρώνει τη δουλειά ετών και την επιθυμία μου να σας προσφέρω πραγματικά το καλύτερο.
ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ - Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Ένα μοναδικό βιβλίο για τη διαφορετικότητα (για μικρούς και μεγάλους).

Ξέρω πως δεν μπορώ να αλλάξω το πρόσωπό μου.
ΑΛΛΑ ίσως, ίσως οι άνθρωποι μπορούν
να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουν.
Πόσο θα ζήσεις ακόμα γιαγιά; - Eκδόσεις Μεταίχμιο

Περιγραφή βιβλίου
– Σου έφερα την εφημερίδα.
Ανοίγω τα μάτια. Με πήρε, φαίνεται, ο ύπνος κάτω από τη γλυσίνα.
Από πάνω μου στέκει ένα ψηλό πανέμορφο παλικάρι. Έχει ένα μικρό μούσι και πράσινα μάτια. Μοιάζει σαν να βγήκε από μυθιστόρημα του Σταντάλ. Είναι ο εγγονός μου ο Αντουάν. Πότε μεγάλωσε τόσο;
– Απόψε έχει πανσέληνο, λέει.
Κοιτάζω την εφημερίδα. Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017. Τρομάζω.
Πώς έφτασα ως εδώ. Είχα υποσχεθεί στα παιδιά δεκατρία χρόνια. Αν και μου φαινότανε πάρα πολλά... τότε. Ποιος μου χάρισε γενναιόδωρα άλλα τέσσερα κι ίσως απομένουν και κάποια ρέστα ακόμα;
Κοιτάζω γύρω. Στην άλλη άκρη, κάτω από τη γλυσίνα που ξαναζωντάνεψε όλα αυτά τα χρόνια, στην αυλή του σπιτιού μας στις Μηλιές στο Πήλιο, ένα όμορφο κορίτσι με ξανθά σγουρά μαλλιά και πράσινα μάτια γράφει στον υπολογιστή. Τα λεπτά δάχτυλά της πετάνε σαν φτερά πεταλούδας. Πού εγώ – χτυπώ αργά αργά κάθε γράμμα και πολλές φορές το διπλανό απ’ αυτό που πρέπει. Είναι η εγγονή μου, η Άννα.
Τώρα πια τα εγγόνια μου είναι μεγάλα. Δεν ρωτάνε «πόσο θα ζήσεις ακόμα, γιαγιά;». Μόνο κάνουν σχέδια τι θα κάνουμε του χρόνου στην πανσέληνο.
Αν μου φαινότανε πολλά τα δεκατρία χρόνια, ο ένας χρόνος μοιάζει ακόμα πιο μακρινός.
Δεν λέω τίποτα, τους αγκαλιάζω και τους δυο και χαίρομαι τη στιγμή. Αποδώ και μπρος οι στιγμές μετράνε.