Ironman: Πως άρχισαν όλα

Η ιστορία του σύγχρονου τριάθλου

Το τρίαθλο είναι ένα άθλημα που αποτελείται από τρία διαφορετικά σκέλη: κολύμπι, ποδήλατο και τρέξιμο. Ο πρώτος σύγχρονος αγώνας τριάθλου έλαβε μέρος στις 25 Σεπτεμβρίου του 1974 στο Mission Bay του San Diego. Ο αγώνας διοργανώθηκε από δύο μέλη του San Diego Track Club, τον Jack Johnstone και τον Don Shanahan. Ο εν λόγω αγώνας περιλάμβανε 500 μέτρα κολύμπι, 8 χιλιόμετρα ποδήλατο και 10 χιλιόμετρα τρέξιμο. Οι τριαθλητές διαγωνίζονταν για τον ταχύτερο συνολικό χρόνο ολοκλήρωσης, αγωνιζόμενοι διαδοχικά και στα τρία αθλήματα. Προς μεγάλη έκπληξη των διοργανωτών του προσέλκυσε πλήθος συμμετεχόντων οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από τοπικούς συλλόγους τρεξίματος. Δύο από τους συμμετέχοντες του αγώνα, η Judy και ο John Collins, τέσσερα χρόνια αργότερα ίδρυσαν τον πιο γνωστό αγώνα τριάθλου παγκοσμίως: το Ironman.

Πως ξεκίνησε το Ironman

Η ιδέα για το Ironman προέκυψε στη Hawaii το 1977 και ήταν αποτέλεσμα διχογνωμίας που δημιουργήθηκε κατά τη τελετή απονομής βραβείων για την περιμετρική σκυταλοδρομία Oʻahu. Συγκεκριμένα οι παρεβρισκόμενοι διαφωνούσαν αναφορικά με το ποιοι αθλητές έχουν την καλύτερη φυσική κατάσταση, οι δρομείς ή οι κολυμβητές. Ο John και η σύζυγός του Judi Collins, οι οποίοι είχαν λάβει μέρος στο τρίαθλο που διοργανώθηκε το 1974, πρότειναν να δοθεί η απάντηση μέσω ενός αγώνα που συνδυάζει τους τρεις υπάρχοντες αγώνες μεγάλων αποστάσεων που ήδη υπήρχαν στο νησί: το Waikiki Roughwater Swim (3,9 χιλιόμετρα), ο ποδηλατικός αγώνας Around-Oahu (185 χιλιόμετρα) και ο Μαραθώνιος της Χονολουλού (42.195 χιλιόμετρα). Το όνομα του αγώνα Ironman καθιερώθηκε, όταν οι ιδρυτές που αγώνα ανακοίνωσαν ότι οποιος τερματίσει πρώτος, θα αποκαλούνταν Ironman.

Ο τερματισμός είναι η νίκη

Αυτό επρόκειτο να αλλάξει τον Φεβρουάριο του 1982 όταν η Julie Moss μία φοιτήτρια κολεγίου από το San Diego κατέρρευσε λόγω της έντονης κόπωσης, ελάχιστα μέτρα πριν τη γραμμή τερματισμού που θα της εξασφάλιζε την πρώτη θέση στην κατηγορία των γυναικών. Αν και η συναθλήτρια της Kathleen McCartney την προσπέρασε κερδίζοντας εν τέλη την πρώτη θέση, η Moss εντούτοις σύρθηκε στη γραμμή του τερματισμού καταφέρνοντας να τερματίσει. Η υπεράνθρωπη προσπάθεια της μεταδόθηκε παγκοσμίως και δημιούργησε το εμβληματικό μάντρα του Ironman:το να τερματίσεις το Ironman είναι ταυτόσημο με την νίκη! Εκ τότε όποιος καταφέρει να ολοκληρώσει τον αγώνα εντός του χρονικού πλαισίου των 17 ωρών, κερδίζει επάξια τον τίτλο του Ironman. Η Julie Moss τη στιγμή του τερματισμού

To Ironman σήμερα

Σήμερα το Ironman έχει αποκτήσει παγκόσμια αναγνώριση και φανατικούς υποστηρικτές, με αγώνες του να διοργανώνονται σε περισσότερες από 50 χώρες ανά την υφήλιο και τους συμμετέχοντες να ξεπερνούν τους 200.000 τον χρόνο. Εξαιτίας του μεγάλου βαθμού δυσκολίας του απαιτείται απο τον τριαθλητή συνέπεια και προετοιμασία πολλούς μήνες πριν τον αγώνα, προκειμένου να καταφέρει να τερματίσει. Ως εκ τούτου ο αγώνας είναι επιφορτισμένος με συναίσθημα και συγκίνηση τόσο απο τον τριαθλητή, όσο και απο το στενό του περιβάλλον, το οποίο λειτουργεί υποστηρικτικά σε όλη τη διάρκεια της πολύμηνης προετοιμασίας του. Εν τέλει αντιλαμβανόμαστε ότι η ολοκλήρωση ενός αγώνα Ironman που εκ πρώτης όψεως φαντάζει ακατόρθωτη, μετατρέπετε σε ένα προσωπικό στοίχημα το οποίο με πολύ υπομονή και επιμονή μπορεί να κατακτηθεί. Ο θεσμός έχεις ως στόχο να εμπνεύσει και να ενδυναμώσει πρώτιστός ψυχικά και μετέπειτα σωματικά, καθώς το να είσαι Ironman σε συνοδεύει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής σου. Εξού και το κεντρικό slogan του Ironman : Anything is possible!