Τρία πράγματα που δεν ξέρατε για το γκρέιπφρουτ

Αν αναρωτιέστε εκτός από το γιατί το γκρέιπφρουτ είναι τόσο πικρό και από πού πήρε το όνομά του και ποια είναι η προέλευσή του, συνεχίστε να διαβάζετε.

Το «γκρέιπφρουτ» φαίνεται πως είναι μια σχετικά νέα ονομασία. Η πρώτη ετυμολογία έρχεται από ένα βιβλίο του 1814 του John Lunan, όπου αναφέρεται ότι έχει αυτή την ονομασία λόγω της ομοιότητάς του στη γεύση με το σταφύλι (grape). Επειδή, όμως, όλοι ξέρουμε ότι η γεύση του δεν έχει καμία σχέση με το σταφύλι, η θεωρία αυτή δεν επικράτησε. Η πιο δημοφιλής πεποίθηση είναι ότι η ονομασία μάλλον αναφέρεται στο σχήμα παρά στη γεύση. Τα γκρέιπφρουτ μεγαλώνουν σε δέντρα σε δέσμες, μοιάζοντας συχνά εμφανισιακά με τα σταφύλια. Μέχρι τον 19ο αιώνα, όμως, ονομάζονταν «το απαγορευμένο φρούτο» και ήταν το 1800 που ένας τζαμαϊκανός αγρότης έδωσε τη σημερινή ονομασία.   Η προέλευσή του, επίσης, αποτέλεσε μυστήριο για τους ιστορικούς για χρόνια. Πρωτοβρέθηκε στις δυτικές Ινδίες το 1700 και είναι το πρώτο εσπεριδοειδές που προέρχεται από την Αμερική. Αποτελεί διασταύρωση της φράπας (pomelo) και του πορτοκαλιού και δεν είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για σκόπιμη διασταύρωση ή ατύχημα –αν και όσοι δεν αντέχουν τη γεύση του, θέλουν να πιστεύουν το δεύτερο. Και κάτι ακόμα που μάλλον δεν γνωρίζατε είναι ότι το γκρέιπφρουτ κάνει… κόλπα και με τη μυρωδιά του. Σύμφωνα με μελέτη από το Smell and Taste Institute του Σικάγο, οι άντρες παραπλανούνται από το άρωμά του και μπορεί να πιστέψουν ότι οι γυναίκες είναι ακόμη και 6 χρόνια νεότερες από την πραγματικότητα! Γι’ αυτό αν δεν σας αρέσει η γεύση του, φροντίστε το επόμενο άρωμά σας να έχει κάτι από γκρέιπφρουτ στη σύνθεσή του, για να κρύβετε χρόνια άφοβα!